سهیل سهیلی زاده کیست ؟

سهیل سهیلی زاده کیست ؟

سهیل سهیلی زاده
سهیل سهیلی زاده

نام : سهیل سهیلی زاده
زاده ۱۹ شهریورماه

مدارک تحصیلی :

کارشناس ارشد معماری از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران

دکتری مدیریت حرفه ای کسب و کار (DBA) از دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

سمت ها :

موسس و رئیس هیئت مدیره موسسه مشاوره مدیریت فرآیند
مشاور مدیریت و مشاوره منابع انسانی
موسس گروه تحقیقاتی فرهنگی بعد چهارم
سابقه تدریس در دانشگاه‌های مختلف از سال ۱۳۶۸
سخنران، مشاور و مربی در زمینه تعالی شخصی و سازمانی SQ و EQ
طراح کارگاه های ارتقای سطح هوش هیجانی، هوش معنوی، مدیریت ذهن و مهارت های رهبری
عضو علی البدل هیات مدیره انجمن مشاوران مدیریت ایران www.IMCA.ir
مربی و مشاور رشد شخصی و راهبر توانمند سازی منابع انسانی
تدریس مدیریت ذهن و مهارت های رهبری در دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

معرفی از زبان خودشان :
در سال ۱۳۶۸ با رتبه یک رقمی برای تحصیل در رشته معماری وارد دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران شدم. از همان ابتدا متوجه شدم که ضعف اصلی بیشتر دانشجویان )که شامل خودم هم میشد( در زمینه هایی است که
از ابتدا نه در مدرسه و نه در خانواده به افراد آموزش داده نشده بودند. آموزش هایی مانند حل مساله، تفکر خلاق، مدیریت ارتباطات، مذاکره، مدیریت مالی و مهارت هایی از این قبیل. و حالا می دیدم که در دانشگاه هم بجز مطالب فنی و حرفه ای آموزش دیگری درکار نیست. از سال ۱۳۷۴ با مشارکت دوستی که تحصیلکرده معماری در آلمان بود و به تازگی به ایران بازگشته بود دفتر گروه معماری تهران را پایه گذاری کردیم و به کار طراحی و اجرای پروژه های ساختمانی مشغول شدیم. در سال ۱۳۷۶ با مدرک کارشناسی ارشد فارغ التحصیل شدم و بلافاصله برای تدریس وارد دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین شدم.
از ابتدا به تدریس دروس کارگاهی و مهارتی تمایل داشتم و خودم تمرین ها را طراحی میکردم و از این کار بسیار لذت می بردم و البته بازخوردهای مثبتی هم داشتم. وقتی برای اولین بار به عنوان استاد وارد کلاس شدم بن بر کنجکاوی از همه دانشجویان سوال کردم که چرا برای تحصیل وارد رشته معماری شده اند. و این شد رسم من برای همه دوران آموزش تا به امروز.
پاسخ هایی که شنیدم شوک آور بود و مرا به فکر فرو برد. بیشتر دانشجویان به دلایلی بجز تمایل و علاقه شخصی وارد این رشته شده بودند. چیزی که بعدها و با بررسی های بیشتر متوجه شدم مساله ای کاملا عمومی است.
و البته با توجه به پارامترهای مختلف اجتماعی و فرهنگی ما کاملا قابل درک بود. متوجه شدم که بیشتر دانشجویان رشته تحصیلی را بر اساس نظرات و تمایلات خانواده، یا به قصد درآمدزایی بیشتر، یا وجهه اجتماعی بهتر انتخاب میکردند. و البته تعدادی دلایل دیگر که آنها هم آگاهانه تر از موارد بالا نبودند. هرچه بیشتر با دانشجویان سروکله میزدم بیشتر متوجه میشدم که اشکالی اساسی در مسیر آموزشی ما وجود دارد.

عموم دانشجویان به لحاظ مهارت های ارتباطی، مهارت های تفکری و تحلیلی بسیار ضعیف بودند. به دنبال وسوسه ای که همیشه کسب و کار آزاد برای من داشت از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۸ درکنار حرفه مشاوره معماری به فضای تجارت بین المللی وارد شدم و تجربیات تلخ و شیرین متنوعی داشتم. در سال ۱۳۸۸ در یک محدوده زمانی یکساله از تمامی کسب و کارهایی که برپا کرده بودم یک به یک خارج شدم و برای حدود ۲ سال تقریبا تمام فعالیت های حرفه ای را متوقف کردم و فقط به مطالعه و توسعه فردی پرداختم.در سال ۱۳۹۱ برای ادامه تحصیل در دکتری مدیریت وارد دانشکده مدیریت دانشگاه تهران شدم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *